PredatorGate : Let's talk seriously...

        Φακός Newspaper

Γράφει ο Γ. Θεοφανόπουλος (αρχισυντάκτης του «ΦN»)

Μύθος 1ος : «Πάντα γίνονταν παρακολουθήσεις»

      Πάντα γίνονταν, ακόμη γίνονται και θα συνεχίσουν να γίνονται. Η υπόθεση δεν αφορά το ότι γίνονται παρακολουθήσεις, αφορά αφενός την παράνομη χρήση spyware, αφετέρου την χρήση του spyware κατά του Αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων, του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, του Ά Υποδιοικητή της ΕΥΠ, του Διευθυντή Ασφαλείας της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, της Εισαγγελέως της ΕΥΠ, του Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας, του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη, του Διευθυντή του Ιδιαίτερου Γραφείου του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη, του Υπουργού Ανάπτυξης & Επενδύσεων, του Αναπληρωτή Υπουργού Ανάπτυξης & Επενδύσεων, του Υπουργού Εργασίας & Κοινωνικών Ασφαλίσεων, του Διευθυντή του Γραφείου Τύπου του Υπουργείου Εργασίας & Κοινωνικών Ασφαλίσεων, του Επικεφαλής της Οικονομικής Εισαγγελίας, ενός υψηλόβαθμου στελέχους της Υπηρεσίας Ερευνών και Διασφάλισης Δημοσίων Εσόδων της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων, της πρώην Προϊσταμένης του περιφερειακού Κλιμακίου της ΕΥΠ στη Θράκη, της Προέδρου των συνδικαλιστών υπαλλήλων της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, του Γενικού Γραμματέα Διαχείρισης Αποβλήτων του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, του Γενικού Γραμματέα της Βουλής, ενός ερευνητή δημοσιογράφου των Financial Times, της Δ/ντριας Πολιτικής Ασφαλείας της Meta Inc και άλλων προσώπων, συνολικά τουλάχιστον 92 προσώπων. 

    Γίνεται ευκόλως αντιληπτό, ότι το μείζον θέμα δεν είναι η ύπαρξη παρακολουθήσεων. Τα μείζονα θέματα είναι δύο. Πρώτον, το παράνομο της χρήσης, και δεύτερον, το θεσμικό βάρος των στόχων. Κάποιος παράνομα είχε πρόσβαση στα αρχεία, τις επικοινωνίες, τα προσωπικά δεδομένα και την ηλεκτρονική αλληλογραφία του επιχειρησιακού κορμού της εθνικής ασφάλειας, της δημόσιας τάξεως, προβεβλημένων υπουργών της Κυβέρνησης, στελεχών της Δημόσιας Διοίκησης, στελεχών της Αντιπολίτευσης και της ηγεσίας της Δικαιοσύνης. 
    Και όσον αφορά το αν γίνονταν παρακολουθήσεις, υπάρχει μια διαβάθμιση, μια ποιοτική και ποσοτική διαφορά. Επειδή το απόρρητο των επικοινωνιών, της ελεύθερης ανταπόκρισης και της πληροφοριακής αυτοδιάθεσης, προστατεύονται από το Σύνταγμα και τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπάρχουν θεσμοθετημένες διαδικασίες άρσης απορρήτου. Για λόγους εθνικής ασφάλειας, μπορεί με αίτημα που υπογράφεται από έξι στελέχη της, είτε η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών είτε η Διεύθυνση Αντιμετώπισης Ειδικών Εγκλημάτων Βίας, προς τον αρμόδιο Εισαγγελέα Εφετών που εποπτεύει την αντίστοιχη υπηρεσία, και ο οποίος εκδίδει εισαγγελική διάταξη άρσης απορρήτου για συγκεκριμένες τηλεφωνικές συνδέσεις για δύο μήνες, και αν συντρέχουν λόγοι, δίνεται αιτιολογημένα παράταση. Η άρση αφορά τη δυνατότητα των υπηρεσιών να "ακούνε" τις κλήσεις και να "διαβάζουνε" τα SMS. Εκτός από την ΕΥΠ και τη ΔΑΕΕΒ για λόγους εθνικής ασφάλειας, μπορούν να υποβάλουν αιτήματα για άρση του απορρήτου και οι αστυνομικές αρχές, με διαφορετική διαδικασία, όταν συντρέχουν λόγοι εξακρίβωσης τέλεσης ιδιαιτέρως σοβαρών αδικημάτων, κατά κύριο λόγο για κακουργήματα. Σε αυτές τις περιπτώσεις, είτε με εισαγγελική διάταξη σε περίπτωση προκαταρκτικής εξέτασης (προτού ασκηθούν ποινικές διώξεις), είτε με βούλευμα δικαστικού συμβουλίου (εφόσον ασκηθούν κακουργηματικές ποινικές διώξεις και διενεργείται κύρια ανάκριση από τακτικό ή ειδικό ανακριτή), είτε και με εισαγγελική διάταξη στις ιδιαίτερες περιπτώσεις όπου διενεργείται προανάκριση σε πλημμελήματα αφού ασκηθούν διώξεις πλημμεληματικού χαρακτήρα. Ως εκ τούτου, υπάρχουν διαδικασίες άρσης. 

    Εκτός από τις άρσεις, εν πάσει περιπτώσει, υπάρχουν κι άλλοι τρόποι παρακολούθησης. Από τη φυσική παρακολούθηση, όπου μπορεί κάποιοι κύριοι να σε ακολουθούν ή να σε βλέπουν όσο κρύβονται σε ένα βανάκι, σε έναν θάμνο, ή καθιστοί με καμπαρντίνα σε ένα παγκάκι με δυο τρύπες στην εφημερίδα για να βλέπουν, (για να το καταλάβει ο κόσμος), μέχρι τα δεδομένα θέσης-κίνησης, όπου οι πάροχοι έχουν "ανοιχτά" τα δεδομένα στις υπηρεσίες και αν δυο άνθρωποι βρίσκονται κάτω από την ίδια κεραία, μπορούν να δουν ότι βρίσκονται στο ίδιο κτίριο. Υπάρχουν οι αξιωματικοί που δουλεύουν inside-job, ειδική ανακριτική πράξη, όπου διεισδύουν και εκμαιεύουν έτσι πληροφορίες. Μια άλλη συνήθης πρακτική της Ασφάλειας, κυρίως, είναι η τοποθέτηση γεω-πομπών σε οχήματα ΙΧ, κάτι που έχουν καταγγείλει στο παρελθόν άτομα του αντιεξουσιαστικού χώρου, αλλά και ο δεξιός συνάδελφος Γιώργος Καραϊβάζ, για την υπόθεση Καραγιάννη, καταγγέλοντας ότι μόνο με κοριό θα μπορούσαν να βρουν πού μένει, επειδή σε κανέναν δεν έλεγε που μένει, και μόνο με παρακολούθηση θα μπορούσαν να το ξέρουν. Για να κλείσουμε το σκέλος των επικοινωνιών, και με τα εξωτερικά στοιχεία γίνεται "δουλίτσα", αφού μπορούν να δουν αν χρειαστεί και τα metadata των κλησεων, όπως το ιστορικό κλήσεων ενός αριθμού, τον χρόνο διάρκειας κ.α. 

    Οπότε, και τρόποι και πλαίσιο για να γίνουν νόμιμα οι παρακολουθήσεις υπάρχουν. Από φυσικές παρακολουθήσεις και αστυνομική διείσδυση, μέχρι τα metadata και τα δεδομένα θέσης-κίνησης στις επικοινωνίες, υπάρχουν τα checks & ballancies, αν και χρειάζονται αναβάθμιση, τεχνολογική και θεσμική. Επειδή τα τελευταία δέκα έτη, ο κόσμος επικοινωνεί κυρίως μέσω VoIP εφαρμογών, αλληλογραφεί μέσω Email, Chat, ενώ η κυκλοφορία εφαρμογών με κρυπτογράφηση End-to-end, εφαρμογών Peer2Peer και το γεγονός ότι αυτές οι εφαρμογές είτε είναι ανοιχτού κώδικα είτε δεν κρατούν logs, έχουν διευκολύνει όσους επιθυμούν να επικοινωνούν με ασφάλεια, να μπορούν να κρυφτούν. Κι εδώ ανοίγει μια μεγάλη συζήτηση. Όλοι όταν είναι στο μπάνιο, κλείνουν την πόρτα. Αυτό είναι λόγω ιδιωτικότητας, αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για μυστικοπαθείς αλλά και για όσους έχουν κάτι να κρύψουν. Γιατί την πόρτα θα την κλείσει κι αυτός που πάει για την ανάγκη του, κι αυτός που απλώς θέλει την ησυχία του, κι αυτός που θα καπνίσει χόρτο. Δεν έχουν όλοι κάτι να κρύψουν, απλώς όλοι έχουν δικαίωμα στην ιδιωτικότητα, στον ιδιωτικό βίο, ο οποίος προστατεύεται από το Σύνταγμα.
    Η χρήση spyware, λογισμικών εισβολής που χρησιμοποιούνται σε στρατιωτικούς στόχους αλλά και σε πολιτικούς ενίοτε, στην Ελλάδα ήταν παράνομη μέχρι τον Δεκέμβρη του 2022. Το συγκεκριμένο spyware, το Predator, ήτανε, είναι και παραμένει παράνομο ως προς τη χρήση του. Η εύρεση και δημοσίευση της εξίσωσης αντιγραφής δίσκων CD είναι νόμιμη. Η χρήση της είναι παράνομη. Πλέον στην Ελλάδα, από τον Δεκέμβρη του 2022, δεν είναι παράνομη μόνο η χρήση, αλλά και η εμπορία, η διακίνηση, η αγορά και η πώληση spywares. Ως εκ τούτου, δε θα μπορούσε να υπήρχε θεσμοθετημένη διαδικασία χρήσης του Predator από την ΕΥΠ το 2020-2021. Ουδείς εισαγγελέας δεν ενέκρινε τη παρακολούθηση κανενός με Predator. Ούτε του Νίκου Ανδρουλάκη, ούτε του Θανάση Κουκάκη, ούτε κανενός.

Μύθος 2ος : «Να μάς πουν γιατί τούς άκουγαν»

    Ένα εύλογο αλλά -μαντέψτε- παρελκυστικό ερώτημα/μομφή που διαδίδεται, είναι ότι «ας μάς πουνε αυτοί που παρακολουθήθηκαν» το γιατί παρακολουθήθηκαν. Εν μέρει, όλοι επειδή ξέρουν τα πεπραγμένα τους, μπορούν να εικάσουν. Ωστόσο καθείς μπορεί να υποψιάζεται ότι για κάποια υπόθεση τον ακούνε, και να τον ακούνε είτε για άλλη είτε και για άλλη. Επίσης συγχέεται, αθώα ή μη (κυρίως σκοπίμως), η νομότυπη άρση απορρήτου των επικοινωνιών με την παράνομη παγίδευση της συσκευής του κινητού τηλεφώνου. Δηλαδή, παραδείγματος χάριν, τον Νίκο Ανδρουλάκη τον άκουγαν για την Καϊλή, κατά τον επικοινωνιακό (μάλλον προπαγανδιστικό) μηχανισμό της Κυβέρνησης Μητσοτάκη, ενώ κατά τον ίδιο και την επίσημη γραμμή του κόμματος, κίνητρο της διπλής του στοχοποίησης ήτανε η υποψηφιότητά του για τη θέση του Προέδρου του κόμματος. Αντίστοιχα, για τον Θανάση Κουκάκη, φιλοκυβερνητικά sites που αναπαράγουν την ανεπίσημη γραμμή του Μεγάρου Μαξίμου, άφησαν υπονοούμενα, τα οποία επανέλαβε και στην τελική της αγόρευση η συνήγορος του κουμπάρου του ανιψιού του Πρωθυπουργού, ότι για τις χρυσές λίρες που βρήκε το ελληνικό FBI στο γραφείο του πεθερού του που είναι χρηματιστής και στο σπίτι του ίδιου του Κουκάκη, ενώ ο ίδιος εξηγεί ότι τον είχανε στοχοποιήσει επειδή είχε αποκαλύψει στους Financial Times τις ευνοϊκές νομοθετικές ρυθμίσεις της Κυβέρνησης, για το διακεκριμένο οικονομικό έγκλημα και για τραπεζικά σκάνδαλα που οδηγήθηκαν στο αρχείο, με τα οποία σκάνδαλα, εμπλοκή να έχουν και δυο από τους πρωτόδικα καταδικασθέντες στη δίκη επιχειρηματίες (ο ένας ήτανε ο κουμπάρος του πρωθυπουργικού ανιψιού). 

    Στο Δικαστήριο, ο Ανδρουλάκης και ο Κουκάκης κατέθεσαν και εξήγησαν πώς ερμηνεύουν τη στοχοποίησή τους. Ο Ανδρουλάκης αρχικά σκέφτηκε ότι τον στοχοποίησαν λόγω της ιδιότητάς του ως Ευρωβουλευτή. Όταν παραιτήθηκε ο Δημητριάδης, ο οποίος ως δικηγόρος και ανιψιός του Πρωθυπουργού, είχε τοποθετηθεί λίγο μετά τις εκλογές του 2019, στη θέση του Γενικού Γραμματέα του Πρωθυπουργού, όπου στη Γενική Γραμματεία του Πρωθυπουργού, υπαγόνταν η ΕΥΠ, και όπου η ΓΓΠΘ στην Προεδρία της Κυβέρνησης, και την επομένη ο διοικητής της ΕΥΠ, ο οποίος διορίστηκε παράνομα, και άλλαξε ο νόμος για να παραμείνει στη θέση του, κατάλαβε ότι υπήρχε εμπλοκή εγχώριου πολιτικού παράγοντα, και από τους χρόνους της αποστολής των μηνυμάτων και των νομίμων επισυνδέσεων, είδε ότι συμπίπτουν με την προεκλογική του εκστρατεία για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Αντίστοιχα, ο Θ. Κουκάκης, εξήγησε ότι αυτός έψαχνε τραπεζικά σκάνδαλα, στα οποία εμπλοκή είχανε και δύο εκ των πρωτόδικα καταδικασθέντων σήμερα επιχειρηματιών. Αυτούσιες οι καταθέσεις τους θα αναρτηθούν σε μελλοντικό αφιέρωμα. 

    Από τα συνολικά 92 πρόσωπα που ταυτοποίθηκαν ως αποδέκτες μολυσμένου με Predator μηνύματος SMS, δολοφονία χαρακτήρα από τον κυβερνητικό μηχανισμό επικοινωνίας έχουν υποστεί ο νυν Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, Νικόλαος Ανδρουλάκης και ο οικονομικός συντάκτης Αθανάσιος Κουκάκης, ενώ για την υπόθεση έχουν στοχοποιηθεί από τον ίδιο μηχανισμό, ο τότε Πρόεδρος της συνταγματικά κατοχυρωμένης ανεξάρτητης Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών, Χρήστος Ράμμος, πρώην Αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας, δύο μέλη της Ολομέλειας της ΑΔΑΕ για δήθεν παράνομες διαρροές απόρρητων πληροφοριών προς τον Θ. Κουκάκη, δικηγόρο Αικατερίνη Παπανικολάου και πρώην Πρύτανη του Πανεπιστημίου Αιγαίου/νυν καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Πειραιά, Στέφανο Γκρίτζαλη, και ακόμη και τον Εισαγγελέα της Έδρας στη δίκη των υποκλοπών, Αντιεισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, Χρήστο Παυλίδη, ο οποίος επισήμανε το «κοινό κέντρο» ΕΥΠ - Predator και πρότεινε την ενοχή των τεσσάρων κατηγορούμενων, με το Manifesto να κάνει είδηση ότι ο κ. Παυλίδης βγήκε «τελευταίος και καταϊδρωμένος» στις εκλογές της Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδος, συνδικαλιστικού οργάνου των Εισαγγελικών Λειτουργών για την ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου και της Εξελεγκτικής Επιτροπής της Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδος, οριακά μια εβδομάδα μετά την έκδοση της καταδικαστικής απόφασης και περίπου 2-3 εβδομάδες μετά την αγόρευση του ιδίου. Τα ίδια μέσα που στελεχώνουν τον επικοινωνιακό αυτόν μηχανισμό, δεν έβγαλαν πανηγυρικές ειδήσεις για την καταδίκη αυτών που προσπάθησαν να παγιδεύσουν τα κινητά τηλέφωνα των υπουργών της κυβέρνησης, αποσιώπησαν την παραγραφή της παρακολούθησης Δένδια, αποσιώπησαν ότι οι διώξεις σε βάρος των μελών της ολομέλειας της ΑΔΑΕ τέθηκαν στο αρχείο, και αποσιώπησαν ότι τρίτη στις εκλογές για το ΔΣ της ΕΕΕ, βγήκε η νυν Αντιεισαγγελέας Εφετών Αθηνών, Αγγελική Τριανταφύλλου, στην οποία, ύστερα από την εκλογή του Αντώνη Ελευθεριανού στη θέση του Προϊσταμένου της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών, χρεώθηκε η διερεύνηση των καταγγελιών Κουκάκη & Σπίρτζη, πριν από την "αναβάθμιση" της υπόθεσης από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου. 

Μύθος 3ος : «Η δικαιοσύνη απεφάνθη»

    Αποφάσισε η δικαιοσύνη ; Όχι. Γιατί ; Επειδή η δικαιοσύνη δεν αποφασίζει. Η δικαιοσύνη απονέμεται από τα δικαστήρια, όταν αυτά αποφασίζουν ειδικά και αιτιολογημένα. Έχει δικαστεί η υπόθεση ; Έχουν δικαστεί οι αποκαλύψεις των ReportersUnited και της Εφημερίδας των Συντακτών για τριγωνικές συναλλαγές Γρ. Δημητριάδη με τους πρωτόδικα, σήμερα, καταδικασθέντες επιχειρηματίες για την υπόθεση των υποκλοπών Φ. Μπίτζιο και Γ. Λαβράνο, με το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, στις 4 Οκτωβρίου 2024, να κρίνει, με την υπ' αριθμόν ΠολΠρωτΑθ 2833/2024, κατά πλειοψηφία, ότι δεν υπήρχε σκοπός εξύβρισης, το ρεπορτάζ ήταν στοιχειοθετημένο και όφειλε ο κ. Δημητριάδης ως Γενικός Γραμματέας του Πρωθυπουργού να είναι πιο ανεκτικός στην δημόσια κριτική, με τον Πρόεδρο τότε να μειοψηφεί ενστερνίζοντας τους ισχυρισμούς του ενάγοντος, ότι οι ηχηροί τίτλοι θεμελιώνουν σκοπό εξυβρίσεως και ο τίτλος «Ο μεγάλος ανιψιός και... ο μεγάλος αδελφός» που παραπέμπει στο έργο του Τζ. Όργουελ «1984», στοιχειοθετούν το αδίκημα της δυσφήμισης, απλής ή και συκοφαντικής. Με τις υπ' αριθμόν 1824/2023 και 1926/2023, τελεσίδικες αποφάσεις του, το Ε' Τριμελές Διοικητικό Εφετείο Αθηνών, κήρυξε άκυρες λόγω αοριστίας τις μετατάξεις 100 μόνιμων δημόσιων υπαλλήλων της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών στην Ελληνική Αστυνομία, για τους οποίους συστήθηκε η Γ' Υποδιεύθυνση Πρόληψης Απειλών από την Εγκληματική Δράση Ατόμων και Ομάδων, εντός της Διεύθυνση Β' Συλλογής και Ανάλυσης Πληροφοριών, σε προσωποπαγείς θέσεις, οι οποίες ήταν εν τέλει θέσεις - «ψυγείο». Με απόφασή της, η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, στις 2 Μαρτίου 2026, υποχρεώνει την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, εντός τριμήνου, να διαβιβάσει τον υπηρεσιακό φάκελο άρσης απορρήτου των επικοινωνιών του δημοσιογράφου Αθ. Κουκάκη, ενώ με την υπ' αριθμόν 465/2024 απόφασή της, ομόφωνα, η Ολομέλεια του ΣτΕ, κρίνει ως αντισυνταγματική την ντροπολογία που εισήχθη με τη διάταξη του άρθρου 87§1 του Ν. 4790/2021, με σκεπτικό ότι η απόλυτη απαγόρευση κοινοποίησης στον ενδιαφερόμενο , εκ των υστέρων , μέτρων παρακολούθησης που εφαρμόζονται για την προστασία της εθνικής ασφάλειας, ακόμη και σε περιπτώσεις όπου η κοινοποίηση μπορούσε να γίνει χωρίς να τεθεί σε κίνδυνο η εθνική ασφάλεια, συνιστούσε υπερβολικό περιορισμό του δικαιώματος στην ιδιωτικότητα των επικοινωνιών. Σήμερα, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, απευθύνει στην Ελληνική Κυβέρνηση τα εξής ερωτήματα :
α) Επιτρέπει το σύστημα εσωτερικών ένδικων μέσων (σ.σ. της Ελλάδος), όπως απαιτείται από το Άρθρο 8 της Σύμβασης, σε οποιοδήποτε πρόσωπο που υποψιάζεται ότι οι επικοινωνίες του έχουν ή έχουν υποκλαπεί να προσφύγει στα δικαστήρια, ακόμη και αν το εν λόγω πρόσωπο δεν έχει ενημερωθεί για την υποκλοπή των επικοινωνιών του ; Δεδομένου ότι, προκειμένου να ασκήσουν αποτελεσματικά το δικαίωμά τους να προσβάλουν τα μέτρα παρακολούθησης στο δικαστήριο, τα στοχευμένα άτομα θα πρέπει, κατ' αρχήν, να έχουν πρόσβαση σε έγγραφα που παρέχουν επαρκείς πληροφορίες σχετικά με τους πραγματικούς και νομικούς λόγους που δικαιολογούν την παρακολούθηση, έχει παραβιαστεί το δικαίωμα του αιτούντος στην προστασία της ιδιωτικής ζωής της αλληλογραφίας του, όπως κατοχυρώνεται από το Άρθρο 8 της Σύμβασης, όσον αφορά την φερόμενη καταστροφή εγγράφων που σχετίζονται με την παρακολούθηση των επικοινωνιών του; Στις απαντήσεις τους στο προηγούμενο ερώτημα, τα μέρη καλούνται επίσης να αναπτύξουν τις παρατηρήσεις τους σχετικά με το καθεστώς καταστροφής εγγράφων που σχετίζονται με την παρακολούθηση των επικοινωνιών, όπως ίσχυε κατά τον χρόνο των γεγονότων.
β) Έχει υπάρξει παραβίαση του δικαιώματος πρόσβασης του αιτούντος (Ν. Ανδρουλάκη) σε δικαστήριο, όπως κατοχυρώνεται από το Άρθρο 6§1 της Σύμβασης, λόγω της μη εκτέλεσης της απόφασης αριθ 465/2024 του Συμβουλίου της Επικρατείας

    Μέχρι σήμερα, όσες φορές κλήθηκε η «δικαιοσύνη» να αποφανθεί για την υπόθεση, δικαίωσε όσους προσέφυγαν κατά του κράτους. Δικαιώσε τους Reporters United, όχι μία, αλλά δύο φορές. Δικαίωσε την Εφημερίδα των Συντακτών. Δικαίωσε τα έξι στελέχη της ΕΥΠ που προσέφυγαν στην «δικαιοσύνη». Δικαίωσε τον Θανάση Κουκάκη και τον Νικόλα Ανδρουλάκη που αμφισβήτησαν ευθέως τη νομιμότητα της παρακολούθησης των τηλεφωνικών τους παρακολουθήσεων από την ΕΥΠ. Και τη μόνη φορά που επιλήφθηκε η «δικαιοσύνη» σε ποινική δίκη να αποφανθεί, έριξε δυο αιώνες, μεταξύ άλλων, στον κουμπάρο του τότε πολιτικού προϊστάμενου της ΕΥΠ, και έστειλε την υπόθεση πίσω ζητώντας αυτεπάγγελτη δίωξη για κατασκοπεία για δέκα μη πολιτικά πρόσωπα, μεταξύ αυτών σε έναν υπάλληλο (με μπλοκάκι) της ΕΥΠ και διέταξε έρευνα και για ψευδή κατάθεση στην απόρρητη εξεταστική επιτροπή της Βουλής για την υπόθεση, με ενδεχόμενη ποινική ευθύνη του Γ. Λαβράνου, φίλου και κουμπάρου του Γρ. Δημητριάδη, στενού συνεργάτη και ανιψιού του Πρωθυπουργού, Κ. Μητσοτάκη, για ηθική αυτουργία στο αδίκημα της ψευδούς κατάθεσης. Δεν υπήρξε δηλαδή, ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΦΟΡΑ, που να επιβεβαίωσε τους ισχυρισμούς της κυβέρνησης. Άλλωστε, μέχρι τον Απρίλιο του 2022, η Κυβέρνηση έλεγε ότι δεν υπάρχει τέτοιο λογισμικό στη χώρα, μέχρι που αυτοαναιρέθηκε με την παραδοχή του Πρωθυπουργού, ότι υπάρχουν περίπου 300 τέτοια λογισμικά στη χώρα, αλλά δεν τα χρησιμοποιεί η κυβέρνηση, όμως μετά ψηφίζει νόμο ώστε να μπορεί να τα χρησιμοποιεί. Η αναξιοπιστία της κυβέρνησης είναι έκδηλη. Τα ρυπαρά κέντρα εντός της ΕΥΠ, που κατήγγειλε ο ίδιος ο Πρωθυπουργός on air, δικαστικά δεν εκδιώχθηκαν ουδέποτε. Αντιθέτως, η μηνυτήρια αναφορά έξι στελεχών της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, για παράβαση καθήκοντος, και η μηνυτήρια αναφορά του νυν Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης για εσχάτη προδοσία, ουδέποτε δεν διερευνήθηκαν σε βάθος. Δεν ασκήθηκαν ποινικές διώξεις ούτε στον παρανόμως διορισθέντα Παναγιώτη Κοντολέοντα, ούτε στην εποπτεύουσα την ΕΥΠ, πειθαρχικά ελεκτέα, Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών Βασιλική Βλάχου, ούτε στην απόστρατη πλέον, τότε Επικεφαλής της Διεύθυνσης Συλλογής και Ανάλυσης Πληροφοριών στην ΕΥΠ, αξιωματικό Ευαγγελία Γεωργακοπούλου, ούτε σε κανέναν από τους αστυνομικούς που είχανε αποσπαστεί στην Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών και από εκεί στο ΚΕΤΥΑΚ, όπου χειριζόντουσαν το λογισμικό, σύμφωνα με τη δικογραφία, και ούτε σε κανέναν υπηρεσιακό παράγοντα, εν τέλει. 

Μύθος 4ος : «Είναι υπόθεση ιδιωτών»

    Το καινούριο παραμύθι της Κυβέρνησης, είναι ότι «καταδικάστηκαν τέσσερις ιδιώτες». Δεν είναι ακριβές. Με την υπ' αριθμόν ΒΜ 853/2026 τελεσίδικη καταδικαστική ποινική απόφαση του Β' Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, κηρύχτηκαν ένοχοι τέσσερα πρόσωπα :
α) ο Φέλιξ Μπίτζιος, επιχειρηματίας
β) η Sara Aleksandra Hamou, επιχειρηματίας
γ) ο Tal Johnathan Dillian, επιχειρηματίας και
δ) ο Ιωάννης Λαβράνος, επιχειρηματίας.
Πράγματι, εκ πρώτης όψεως, ιδιώτες είναι. Ωστόσο, ο κ. Dillian, ιδιώτευσε στη σύνταξη. Μια ζωή υπηρετούσε στις ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ, δηλαδή επρόκειτο για απόστρατο στρατιωτικό και μάλιστα με ειδικές γνώσεις λόγω της θέσης του στη διοίκηση της Unit81, που είχε ως κύριο αντικείμενο το SIGINT, τις υποκλοπές σημάτων... Πράγματι, και ο κ. Λαβράνος είναι επιχειρηματίας, και μάλιστα ο πιο επιτυχημένος Έλληνας επιχειρηματίας, (αφού δεν εμφανίζεται σε σχεδόν καμία απ' αυτές), ωστόσο είναι και στενός φίλος και κουμπάρος του πρωθυπουργικού ανιψιού, Γρηγόρη Δημητριάδη, ο οποίος την επίδικη περίοδο ήτανε πολιτικός προϊστάμενος της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, με την οποία ο κ. Λαβράνος είχε και πρόσβαση στις απόρρητες εγκαταστάσεις της ΕΥΠ στο ΚΕΤΥΑΚ, στην Αγ. Παρασκευή, είχε αστυνομική φύλαξη, και έκλεινε deals με την ΕΛΑΣ, το Υπ. Προστασίας του Πολίτη και την ΕΥΠ. 

    Επίσης, ως συνεργός σε κατασκοπεία, παραπέμπεται στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών και ένας πρώην υπάλληλος του υποκαταστήματος Γερμανός στην περιοχή του Αλίμου, Κωνσταντίνος Π., ο οποίος, σύμφωνα με τον κ. Αιμίλιο Κοσμίδη, κάτοχο της prepaid card (ΕΤΕ-Cosmote), που χρησιμοποίηθηκαν για την αγορά domain-names, sms και άλλων λειτουργικών εξόδων του Predator, του έδωσε την τραπεζική κάρτα. Ο κ. Κοσμίδης παραπέμπεται στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών, και για το αδίκημα της ψευδούς κατάθεσης, για το οποίο θα υπάρξει επόμενο δημοσίευμα του ΦN. Επίσης πώς μπορεί να χαρακτηριστεί ως υπόθεση ιδιωτών, η παγίδευση του κινητού τηλεφώνου της προϊσταμένης της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Εργαστηρίων της ΕΛΑΣ και του κινητού τηλεφώνου του Υπουργού Εθνικής Άμυνας..;