Predator Gate : Άρθρο της 27ης Φεβρουαρίου του Π. Ζαρκάδα για την ετυμηγορία

 Σκάνδαλο υποκλοπών
Η επιβεβαίωση της ατιμωρησίας των ωτακουστών. Χθες, η Δικαιοσύνη απλώς έβαλε τη σφραγίδα της στο script που αποκαλύψαμε

Γράφει ο Παναγιώτης Ζαρκάδας *

Πριν καν ακουστεί η ετυμηγορία για τις παράνομες παρακολουθήσεις μέσω του κακόβουλου λογισμικού Predator είχα προειδοποιήσει από εδώ το δημοσιογραφικό ρεπορτάζ (σ.σ. fakosreport.blogspot.com) για το «δικαστικό ρολόι» και το script της παραγραφής. Η απόφαση της 26ης Φεβρουαρίου δεν με εξέπληξε. Απλώς επιβεβαίωσε, με μαθηματική ακρίβεια, πως στην Ελλάδα η Δικαιοσύνη μπορεί να είναι «τυφλή» αλλά οι λειτουργοί της γνωρίζουν άριστα την αριθμητική του χρόνου.

1. Οι «πανηγυρισμοί» των 126 ετών: Ένα επικοινωνιακό πυροτέχνημα

    Η εικόνα των 126 ετών συνολικής κάθειρξης είναι η φενάκη για τους παθητικούς καταναλωτές ειδήσεων. Πολιτικοί και δημοσιογράφοι έσπευσαν να μιλήσουν για «δικαίωση» και «κάθαρση», εστιάζοντας στο νούμερο. Η αλήθεια όμως είναι κυνική: 126 έτη στην πρόσοψη, 0 ημέρες φυλάκισης στην πίσω πόρτα. Η αναστολή μετέτρεψε μια βαρύτατη ποινή σε ένα ακίνδυνο πυροτέχνημα. Όποιος πανηγυρίζει σήμερα δεν ξέρει να διαβάζει τον Ποινικό Κώδικα και τον παραφράζει...

2. Η πολιτική ανάγνωση μιας δικονομικής βραδότητας

    Ενώ η κυβέρνηση Μητσοτάκη αρνείται θεσμικά οποιαδήποτε εμπλοκή με το παράνομο λογισμικό, η αντικειμενική πραγματικότητα της δικαστικής διαδικασίας δημιουργεί ένα παράδοξο που δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί. Πρόκειται για την επιλογή να διατηρηθεί ο χαρακτήρας στο επίπεδο του πλημμελήματος, παρά τα ευρήματα της ΑΔΑΕ, η οποία φωτογραφίζει ένα σαφές «κοινό κέντρο» επιχειρήσεων. Όταν η Αρχή αποκάλυψε ότι οι στόχοι που τελούσαν υπό «νόμιμη» επισύνδεση από την ΕΥΠ λάμβαναν ταυτόχρονα το μολυσμένο SMS του Predator, η Δικαιοσύνη είχε μπροστά της έναν οδικό χάρτη για την αναβάθμιση του κατηγορητηρίου σε κακούργημα (εγκληματική οργάνωση ή κατασκοπεία).

    Αντ’ αυτού, η υπόθεση περιορίστηκε στη στενωπό της «παραβίασης απορρήτου». Αυτή η επιλογή εξασφαλίζει αντικειμενικά ότι η υπόθεση θα οδηγηθεί στην αρχειοθέτηση λόγω παραγραφής το 2028-2029, προτού το Εφετείο προλάβει να αγγίξει την ουσία των πολιτικών ευθυνών ή τη σύνδεση των κρατικών δομών με το παρακράτος των λογισμικών. Δεν πρόκειται για μια απλή δικαστική κρίση, αλλά για μια θεσμική κωλυσιεργία που ευνοεί τη λήθη: όταν η έρευνα αρνείται να ακολουθήσει τα ίχνη που οδηγούν στο «κοινό κέντρο», η παραγραφή παύει να είναι κίνδυνος και γίνεται το τελικό καταφύγιο του συστήματος. Και αυτό γιατί όταν η πολιτική ευθύνη δεν ελέγχεται στην ώρα της, η παραγραφή εξαφανίζει τις ευθύνες και τη λογοδοσία.

3. Οι κατηγορούμενοι και η σκιά της κατασκοπείας

    Οι εμπλεκόμενοι επιστρέφουν στα σπίτια τους με μια καταδίκη-παράσημο που δεν θα εκτιθεί ποτέ. Όσο για τις αναφορές περί κατασκοπείας το ερώτημα είναι το εξής: Αν το λογισμικό Predator χρησιμοποιήθηκε για τη συλλογή στρατιωτικών και κρατικών μυστικών γιατί η έρευνα δεν αναβαθμίστηκε ποτέ; Γιατί οι «υπάλληλοι-φαντάσματα» που χειρίζονταν τις κονσόλες δεν κάθισαν στο εδώλιο; Η κατασκοπεία ως κακούργημα δεν παραγράφεται εύκολα, και αυτό θα χαλούσε το script.

    Η επιβολή των ανώτατων ποινών, συνοδευόμενη από την άμεση απελευθέρωση των καταδικασθέντων, συνιστά μια νομική αντίφαση που υπονομεύει την προληπτική λειτουργία του Ποινικού Δικαίου. Η παραγραφή δεν είναι αθώωση, είναι η «τεχνική» αδυναμία της Πολιτείας να αποδώσει δικαιοσύνη εντός ευλόγου χρόνου. Δικαίως λοιπόν η σύγχρονη Ιστορία θα καταγράψει ότι το 2028 δεν επήλθε η παραγραφή των εγκλημάτων, αλλά η παραγραφή της θεσμικής αξιοπιστίας εκείνων που επέτρεψαν στο παρακράτος να κερδίσει χρόνο: χρόνο για να εξατμιστούν οι ποινικές ευθύνες, χρόνο για να εξασθενήσουν τα κοινωνικά αντανακλαστικά και τελικά, χρόνο για να μετατραπεί η εκτροπή σε μια απλή, ξεχασμένη υποσημείωση της μεταπολίτευσης. 

ΥΓ : 
Για τους αναλώσιμους,
Τη "μαρίδα" του παρακράτους - τους τεχνικούς, τους μεσάζοντες και τους διαχειριστές των "ψηφιακών ιχνών" - ο χρόνος μέχρι το Εφετείο δεν είναι σύμμαχος, είναι απειλή. Στον ψηφιακό κόσμο, τίποτα δεν σβήνεται οριστικά, απλώς περιμένει τη στιγμή που κάποιος, για να σώσει τον εαυτό του, θα πατήσει το "send" στην κατάλληλη διεύθυνση. Κάποια mail, κάποιες πληρωμές και κάποια backup "ασφαλείας" υπάρχουν. Η Δικαιοσύνη προσφέρει πάντα μια "χρυσή γέφυρα" (Άρθρο 263Α ΠΚ) σε όποιον μιλήσει πρώτος. Οι υπόλοιποι, ας αναρωτηθούν αν οι "από πάνω" θα τους θυμούνται όταν το 2028-2029 η παραγραφή θα αφορά μόνο τους εκλεκτούς.

Σημείωση Συντάκτη (ΥΓ) : Το παρόν άρθρο αποτελεί προϊόν νομικής και δημοσιογραφικής ανάλυσης, η οποία εδράζεται στο συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου και στην επιτακτική ανάγκη προάσπισης του δημοσίου συμφέροντος. Το κείμενο αποσκοπεί αποκλειστικά στην ενημέρωση των πολιτών και στην προαγωγή του δημοσίου διαλόγου για τη λειτουργία των θεσμών. Δεν συνιστά καταγγελία κατά προσώπων, ούτε προκαταλαμβάνει τη δικαστική κρίση,αλλά αποτελεί άσκηση του καθήκοντος για την τήρηση του Συντάγματος (Άρθρο 120), όπως επιβάλλει η δημοκρατική εγρήγορση κάθε πολίτη.

* Σημείωση του Αρχισυντάκτη του «ΦN» :
Το παρόν άρθρο αποτελεί κατάθεση απόψης του Παναγιώτη Ζαρκάδα, ενός από τους 116 επιβεβαιωμένους στόχους του Predator στην Ελλάδα και αποτελεί ιδιαίτερη τιμή για εμένα η επιλογή του να φιλοξενηθεί στο blog, το κείμενό του αυτό. Εκτός από καλογραμμένο και αναλυτικό, είναι και μια προσωπική ματιά ενός εμπλεκομένου, αλλά και η αποκρυστάλλωση ενός τμήματος της γνώσης του ιδίου για την υπόθεση. Ως αρχισυντάκτης του «ΦN» προσκαλώ όποιον θέλει να καταθέσει την προσωπική του άποψη επί του θέματος καθώς και κάθε εμπλεκόμενο που θέλει να εκφράσει τη θέση του. Απολογούμαι καθότι το άρθρο μου δώθηκε την Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου για να το αναρτήσω αλλά λόγω φόρτου εργασίας, δεν κατέστη εφικτό. Ζητώ την κατανόηση των αναγνωστών και ευελπιστώ να επικοινωνήσετε με το blog για να φιλοξενηθούν οι απόψεις σας.