ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ «ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ» : Το γρανιτικό οχυρό που αλλάζει τις ισορροπίες στην Νοτιοανατολική Ευρώπη

Φακός Newspaper

Γράφει ο Π. Ζαρκαδας (αρθρογράφος του ΦΝ)

Το δόγμα της ελληνικής αποτροπής στο Αιγαίο και τη Θράκη απαιτεί μια άμεση, ριζική και ασύμμετρη αναθεώρηση.
Μέχρι σήμερα, η αμυντική μας αποτρεπτική φιλοσοφία βασίζεται στη λογική των «προκεχωρημένων φυλακίων» (νησιά πρώτης γραμμής) που πρέπει να κρατήσουν άμυνα μέχρι την έλευση ενισχύσεων. Όμως, στον σύγχρονο δικτυοκεντρικό πόλεμο των όπλων ακριβείας, των drones και των βαλλιστικών πυραύλων, αυτή η προσέγγιση είναι ξεπερασμένη.

    Η χώρα έχει ανάγκη από μη βυθίσιμες πλατφόρμες προβολής ισχύος (Offensive Bastions). Χρειάζεται σταθερά σημεία που δεν μπορούν ούτε να βυθιστούν (όπως οι φρεγάτες) ούτε να καταστραφούν από ένα πρώτο πλήγμα (First Strike). Η απάντηση σε αυτή τη στρατηγική ανάγκη κρύβεται στη γεωλογία και τη γεωγραφία του Βορείου Αιγαίου. Ήρθε η ώρα για την έναρξη των μελετών και της κατασκευής του μεγαλύτερου υπόγειου οχυρωματικού έργου στη σύγχρονη ιστορία της πατρίδας μας: Την Επιχείρηση «ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ».

1. Το γεωλογικό θηρίο: Η φυσική πυρηνική προστασία του Όρους Σάος

    Η διάνοιξη ενός εκτεταμένου δικτύου οριζόντιων και κεκλιμένων στοών σε υψόμετρα μεταξύ 500 και 900 μέτρων προσφέρει στις Ένοπλες Δυνάμεις ένα πλεονέκτημα που δεν αγοράζεται με κανένα εξοπλιστικό πρόγραμμα: «καπέλο» προστασίας (Overburden) από 500 έως 1.000 μέτρα συμπαγούς γρανίτη. Οι υπόγειες αυτές εγκαταστάσεις καθίστανται μηδενικής τρωτότητας (Zero Vulnerability). Είναι δομικά αδύνατο να διαπεραστούν ακόμη και από διαδοχικά πλήγματα των πιο εξελιγμένων αμερικανικών ή ρωσικών βομβών διείσδυσης (τύπου Bunker Buster), ή ακόμη και από τακτικά πυρηνικά όπλα. Το Κέντρο Επιχειρήσεων, το προσωπικό και τα οπλοστάσια παραμένουν άθικτα, εξασφαλίζοντας τη δυνατότητα δεύτερου πλήγματος (second strike), ό,τι κι αν συμβεί στην επιφάνεια. 

2. Γεωγραφική χωροθέτηση : Τα φυσικά σύνορα και τα επιχειρησιακά σημεία εξόδου

    Το έργο θα μπορούσε να προβλέπει τη δημιουργία ενός εσωτερικού δικτύου σηράγγων (μήκους 15-20 χλμ.) διασυνδεδεμένων με σιδηροδρομικές ράγες βαρέος τύπου, οι οποίες θα καταλήγουν σε θωρακισμένες υδραυλικές θύρες (blast doors) σε διαφορετικές πλευρές του βουνού, δημιουργώντας μια πολυμετωπική πλατφόρμα: 

• Θέρμα & Παλαιόπολη : (Βόρεια και βορειοδυτικά)
  Εδώ διαμορφώνονται οι έξοδοι των τακτικών οπτικών συστημάτων και των βαρέων συστημάτων πυροβολικού. Η πλευρά αυτή κοιτάζει απευθείας προς τη Θράκη, τον Έβρο και τα Βαλκάνια

• Λάκκωμα & Ξηροπόταμος : (Νότια και νοτιοανατολικά)
  Αυτή λειτουργεί ως η απόλυτη «ασφαλής ζώνη» (Safe Zone). Προστατευμένη από τον τεράστιο όγκο του βουνού, η νότια πλευρά κρύβει τις αποθήκες καυσίμων, τα νοσοκομεία εκστρατείας και τις εξόδους των στρατηγικών πυραύλων Cruise.

• Κορυφή "Φεγγάρι" : Υψόμετρο 1.611m 
  Εγκατάσταση υπόγειου ανελκυστήρα βαρέος τύπου για την ανάδυση ενός στρατηγικού ραντάρ 3D AESA. Λόγω υψομέτρου, το ραντάρ «βλέπει» πάνω από τη Ροδόπη και βαθιά μέσα στην Τουρκία και τα Βαλκάνια, εντοπίζοντας απειλές από τη στιγμή της απογείωσής τους. 

3. Επιθετικό Οπλοστάσιο : Η «θηλιά» σε Δαρδανέλια, Έβρο και Βαλκάνια

    Η Σαμοθράκη, οχυρωμένη υπόγεια, δεν αμύνεται παθητικά. Λειτουργεί ως «κόφτης» της επιθετικής ορμής οποιουδήποτε αντιπάλου, εμποδίζοντας το γρήγορο ξεδίπλωμα των δυνάμεών του. Παραδείγματα:

Α. Έναντι της Τουρκικής απειλής (Δαρδανέλια – Έβρος)

1. Στρατηγικοί πύραυλοι PrSM (500+ χλμ) & Cruise MdCN (1.000+ χλμ). Μέσα σε 3 λεπτά από την εντολή, μπορούν να ισοπεδώσουν τον Ναύσταθμο του Γκιολτσούκ, τις γέφυρες του Βοσπόρου και τις αεροπορικές βάσεις της Ανατολικής Θράκης, παραλύοντας τα logistics της τουρκικής 1ης Στρατιάς πριν καν προσεγγίσει τον Έβρο.
2. Παράκτια πυραυλικά συστήματα (Exocet MM40 Blk 3c / NSM). Σε απόσταση μόλις 60 χλμ. από τα Δαρδανέλια, η Σαμοθράκη μετατρέπει την έξοδο της Προποντίδος σε θαλάσσια ποντικοπαγίδα. Κανένα εχθρικό πλοίο δεν μπορεί να εξέλθει στο Αιγαίο.
3. Συστήματα HIMARS / RM-70. Εκτοξεύοντας κατευθυνόμενα βλήματα ακριβείας από τον γρανίτη, πλήττουν τις συγκεντρώσεις εχθρικών στρατευμάτων στην Κεσσάνη και την Ύψαλα, χτυπώντας τον επιτιθέμενο στα νώτα του.

Β. Έναντι της Βουλγαρικής απειλής (σενάριο Ελληνο-Βουλγαρικής Κρίσης)

    Σε περίπτωση εμπλοκής με τη Βουλγαρία, οι πύραυλοι PrSM και Cruise καλύπτουν ολόκληρη τη βουλγαρική επικράτεια (Σόφια 350 χλμ, Φιλιππούπολη 220 χλμ). Ταυτόχρονα σμήνη περιπλανώμενων πυρομαχικών (kamikaze drones) που εκτοξεύονται από τις βορειοδυτικές στοές, μπορούν να «κλειδώσουν» τις εχθρικές φάλαγγες θωρακισμένων μέσα στα στενά περάσματα της Ροδόπης (Νυμφαία, Εξοχή) τσακίζοντας την εισβολή πριν αυτή φτάσει στην πεδιάδα της Κομοτηνής ή της Ξάνθης.

4. Κοστολόγηση και στρατηγική απόσβεση

    Το κόστος ενός τέτοιου τιτάνιου έργου εκτιμάται μεταξύ 3,5 και 5,5 δισ. ευρώ (διαχωρισμένο σε 2 δισ. για τα έργα πολιτικού μηχανικού / διάνοιξης και 2,5 - 3 δισ. για τα οπλικά συστήματα και τα ραντάρ). Αν και το ποσό ακούγεται τεράστιο, η στρατηγική του απόσβεση είναι ακαριαία:

• Είναι απρόσβλητο. Αντίθετα με τις φρεγάτες και τα μαχητικά Rafale / F-35 που μπορούν να χαθούν στη μάχη, ο γρανίτης του Σάος δεν καταστρέφεται ποτέ
• Έχει αιώνια διάρκεια. Οι στοές και οι υπόγειες υποδομές θα παραμείνουν λειτουργικές για τους επόμενους αιώνες, απαιτώντας μόνο την ανά 20ετία αναβάθμιση συστημάτων
• Επιβάλλει την ειρήνη: Η ύπαρξη ενός άτρωτου οχυρού που μπορεί να πνίξει τον εχθρικό στόλο στα Δαρδανέλια και να ισοπεδώσει υποδομές σε βάθος εκατοντάδων χιλιομέτρων, ακυρώνει κάθε επιθετικό σχεδιασμό του αντιπάλου

Έκκληση προς την Ηγεσία

    Το όνομα του εγχειρήματος δεν μπορεί να είναι άλλο από το «ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ». Ήρθε η ώρα το παγκόσμιο σύμβολο του νησιού να επιστρέψει στον γενέθλιο βράχο του, όχι ως μαρμάρινο έκθεμα, αλλά ως μια αδιαπέραστη ασπίδα και μια θανάσιμη λόγχη για την προστασία της ελληνικής επικράτειας. Καλώ την Κυβέρνηση, το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και το ΓΕΕΘΑ να συγκροτήσουν άμεσα μικτό κλιμάκιο (Γενικό Επιτελείο, Μηχανικό Στρατού, Γεωλογικό Ινστιτούτο και εξειδικευμένους επιστήμονες) για τη σύνταξη της προκαταρκτικής μελέτης σκοπιμότητας. Η γεωγραφία μας έδωσε το απόλυτο φυσικό φρούριο. Η σύγχρονη ιστορία θα μας κρίνει από το αν είχαμε το όραμα και την τόλμη να το οχυρώσουμε.

ΥΓ  :    Μπορεί να ακουγεται ανεδαφικο ενα τετοιο οραμα, και ενδεχομενως στην Ελλαδα του 2027 να ειναι και υπερφιαλο μια τετοια παρέμβαση, αλλά πεμπτουσία της δημοκρατίας είναι ο διάλογος. Χωρίς προτάσεις στον δημόσιο διάλογο, η δημοκρατία μένει ανεκμετάλλευτη. Χρειαζόμαστε προτάσεις... Καλές, κακές, έξυπνες, αφελείς, αλτρουϊστικές, συμφεροντολογικές, αλλά χρειαζόμαστε προτάσεις. Αν μια πρόταση μπορεί να εξοπλίσει την χώρα, δε θα πρέπει να απορρίπτεται εκ προοιμίου επειδή "κοστίζει" ή "είναι sci-fi". Πριν λίγες ημέρες περατώθηκε η προθεσμία του Ταμείου Ανάκαμψης. Συνολικά ποσά που εκταμιεύθηκαν χάρη στο RFF για έργα στην Ελλάδα ; κάτι παραπάνω από 31 δις ευρώ... Ουάου ; Ένα σχέδιο 5 δις θα ήτανε της τάξης του 16%. Και όσον αφορά την εικόνα ενός φυσικού οχυρού τέτοιας εμβέλειας, μην ξεχνάμε ότι ζούμε στη χώρα που χωρίς τις σημερινές τεχνολογίες εξορύξανε και μεταφέρανε από την Πεντέλη, μάρμαρο που ανεβάσανε στον βράχο της Ακρόπολης και όπου χτίσανε μεροδούλι - μεροφάι, τον Παρθενώνα. Και ζούμε στον ίδιο πλανήτη όπου το Σινικό Τείχος φαίνεται από το διάστημα. Βέβαια, ζούμε και στον κόσμο όπου κάποιος πούλησε δυο φορές τον πύργο του Άιφελ... Όπως το δει κανείς...