Παρασκευή 02 Οκτωβρίου 2026 : Epstein Files, Erasmus, Τελωνείο, Snik (!)
Φακός Newspaper
🗃️📋Specialίστας
N751TA : «Φούξιες ενδείξεις» στα αρχεία του State of Justice
Παράξανες συμπτώσεις κι αντιφάσεις στα αρχεία Epstein
Το αεροσκάφος - "φάντασμα" και τα κρουαζιερόπλοια της Disney
Και τώρα που οι προβολείς της δημοσιότητας σταμάτησαν να λούζουν στα μεσημεριανάδικα την αποτρόπαια κόλαση που προσπαθούν να περιγράψουν τα αρχεία Epstein, μετά την εφαρμογή του Epstein Files Transparency Act (Public Law 119-38 της 19ης Νοεμβρίου 2025), ήρθε ο Φακός να φωτίσει σημεία που δε φαίνεται να έχουν απασχολήσει και πολλούς. Ο λόγος για δυο "ιστορίες" που ανακύπτουν από τα δημοσιευμένα αρχεία, τα οποία είναι λογοκριμμένα (για την προστασία των φίλων του ή των θυμάτων του ;) και όπως αποδεικνύει η δημοσιογραφική έρευνα του blog, κρύβει (με την έννοια του εμπεριέχει), αντιφάσεις και ύποπτα σημεία. Δυο σημεία θα θίξουμε σήμερα, τα οποία συγκλίνουν σε κοινό τόπο.
Είναι από τους βασικότερους λόγους που δεν έβγαλα στην ώρα μου εχτές Παρασκευή, όπως το προγραμμάτιζα, το τεύχος, αλλά την τελευταία εβδομάδα προσπαθώ, από τη Δευτέρα -δε σάς κάνω πλάκα- να βγάλω μια άκρη. Τώρα (Σάββατο 03/10/2026, 06:23πμ) που σάς γράφω ξεκαθάρισε στο μυαλό μου τι ακριβώς παίζει να έχει παιχτεί. Αλλά ας πιάσουμε πρώτα τα facts.
Εδώ το γελοίο της κατάστασης είναι ότι την περίφημη φωτογραφία του J. Epstein με τον D. Trump και τις συντρόφους τους, έμαθα πότε και πού τραβήχτηκε, σήμερα που σάς γράφω. Γενικώς, για τον Epstein είχα πρωτακούσει το 2017-2018, χωρίς να δώσω ποτέ ιδιαίτερη έμφαση, θεωρώντας τα αμφιλεγόμενα, διότι προερχόντουσαν από ακροδεξιούς κύκλους. Στην επικαιρότητα ήρθε δυναμικά, τον περασμένο χειμώνα. Επειδή εκείνες τις ημέρες διεξαγότανε η δίκη για τις υποκλοπές (Predatorgate), ο χρόνος μου ήτανε περιορισμένος. Ειδικά τους μήνες Νοέμβρη και Δεκέμβρη, ήμουν πολύ πιεσμένος, διότι το να καλύπτεις χωρίς ομάδα και χωρίς αυτοκίνητο μια τέτοια δίκη, σημαίνει να ξυπνάς έξι το πρωί, έχοντας μόνο πιει καφέ να πηγαίνεις με το ποδήλατο από το (ας πούμε Καλλιθέα, μη δώσω την περιοχή μου), στην Ευελπίδων (Κυψέλη), νηστικός (μονο καφές), να σημειώνεις τις στιχομυθίες των καταθεσεων και της συζητησης επ' ακροατηρίω σε ατζέντα και να παρατηρείς βλέμματα και κινήσεις στην αίθουσα, και να γυρνάς πάλι με το ποδήλατο, είναι διαδικασία εξαντλητική. Τόσο σωματικά όσο και διανοητικά. Η δίκη κράτησε 39 δικασίμους, και στις δικασίμους Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου (συνολικά 18 δικάσιμοι), ήμουν και στις 18. Αν αθροίσουμε τις 5 δικασίμους της Άνοιξης, προ της επ' αορίστω αναβολής, ήμουν και σε 4 ακόμη. Μαζί με τις δικασίμους στις οποίες αγόρευσαν ο Εισαγγελέας Παυλίδης και οι συνήγοροι των διαδίκων, ακόμη 6 δικάσιμοι. Συν μια δικάσιμο που ήμουν στην αρχή των αναγνωστέων και μία στο πέρας αυτών όπου κατέθεσε και ο πραγματογνώμονας του Ντίλιαν, συν 2. Και προφανώς, δε θα μπορούσα να λείπω στην ιστορική δικάσιμο της 26ης Φεβρουαρίου 2026, όπου ο Πρωτοδίκης Ασκιανάκης προτού αποχωρήσει ευχαρίστησε άπαντες. Τον Εισαγγελέα, τον Γραμματέα, τους δικηγόρους, τους δημοσιογράφους και το ακροατήριο. Ακόμη και ως διαφωνών με την απόφαση, προσωπικά εγώ, οφείλω σε αυτόν τον άνθρωπο να αναγνωρίσω το ήθος και την τόλμη του. Ωραίος άνθρωπος. Ήμουν και στην πρώτη δικάσιμο που προέδρευε και δε μου γέμιζε το μάτι... Σφάλμα μου! Πάντως, συνολικά μετρώ 31 από τις 39 δικασίμους.. Εντάξει, αυτό μπόρεσα, αυτό έκανα.
Και για να επιστρέψουμε στο σημερινό μας θέμα, η φωτογραφία τραβήχτηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2000. Τι σημασία έχει όμως για το θέμα μας το πότε τραβήχτηκε η φωτογραφία όμως.. Η ιστορία είναι λίγο πιο περίπλοκη. Μια υποψία που με ταλαιπωρεί κάποιους μήνες με έκανε να αναζητήσω κι εγώ σαν άλλος επίδοξος "ντέτεκτιβ" στα Epstein Files, όπου έβλεπα τον χειμώνα όλοι να κάνουν τους ερευνητές. Μπορεί την υποψία μου να μην την επιβεβαίωσα, αλλά αυτό που βρήκα μπορεί να ντύσει το πρώτο τεύχος της σεζόν, ως παρθενικό. Εδώ έχει και μια ειρωνεία η χρήση της λέξης, διότι είναι γνωστές οι προτιμήσεις του J. Epstein για την παρθενιά... Εν πάση περιπτώσει, ανέτρεξα σε ένα από τα παλιότερα mails που φέρεται να είχε λάβει ο Jefrey. Ήτανε από την G. Max, κοινώς την G. Maxwell. Το mail φαίνεται να εστάλη στις 01/01/4501. Εσφαλμένως, κατ' εμέ, τοποθετούν αυθαίρετα την ημερομηνία στο 1991, καθότι το 4501, όπως έμαθα ύστερα, είναι ένα "trick" ώστε να καλυφθεί κάποιο κενό στη χρονολογία. Δηλαδή, "γέμισέ το, να φαίνεται οκ". Δηλαδή δεν ξέρουμε πότε εστάλη το mail που έχει λάβει κωδικό αριθμό : EFTA00581415.
Σε αυτό το mail, η Maxwell λέει τρία πράγματα που μου κάνουν ιδιαίτερη εντύπωση. Το πρώτο είναι η αναφορά στο νησί Mustique. Κατ' εμέ, είναι φαιδρό ότι κάποιοι σχολιάζουν τα τυπογραφικά στην αλληλογραφία του Epstein και της Maxwell. Εγώ τουλάχιστον, που στις μισές λέξεις βάζω τόνους και στις υπολοιπες οχι, είναι υποκριτικό να το σχολιάσω. Αλλά η αναφορά σε ένα νησί που δε φαίνεται από τα μέχρι τώρα ευρήματά μου να είχε δική του έπαυλη ο Jefrey, είναι κάτι που αν μη τι άλλο, θα πρέπει να μάς παραξενέψει. Πόσο μάλλον δε, όταν η Maxwell του γράφει κι ότι πέρασε καλά. Πού, σε ποιανού την έπαυλη, πήγανε στο νησί αυτό ; Είναι ένα ερωτηματικό που εγείρεται και μόνο του, δεν περιμένει από εμένα να εγερθεί.
Ένα δεύτερο σημείο που πραγματικά με παραξένεψε, είναι η αναφορά στο Disney Imaginering. Όπως έμαθα για τη συγγραφή του άρθρου, εδρεύει στη Φλόριντα (κρατήστε το, θα μάς χρειαστεί σε λίγο). Σύμφωνα με το έγγραφο, κάποιος του Disney Imagineering συστησε στην G. Maxwell, κάποιον που θα της έδειχνε ουσιαστικά πώς λειτουργούν κάποιες κάμερες και οι υπολογιστές, το οποίο.. ε, όπως κι αν το κάνουμε όταν στην υπόθεση Epstein ακούς για κάμερες, ε, μάλλον δε θα είναι για καλό... Δεν είμαι σε θέση να πω με βεβαίοτητα το πρόσωπο στο οποίο φέρεται να αναφέρεται, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχω κατορθώσει να τον ταυτοποιήσω με απόλυτη βεβαίοτητα και ούτε είμαι σίγουρος ότι στη δίκη της Maxwell ασχολήθηκαν με την παράμετρο της Disney. Αλλά εδώ είναι ένα θέμα που κάνει μπαμ. Ένα mail (EFTA00580503) του 1991, από τον Tom Pritzker, τότε εκτελεστικό Πρόεδρο της Hyatt Hotels Corporation, προς τον Philip Levine, τότε ιδιοκτήτη της Onboard Media, για τα SS Pamperme της Canyon Ranch, στο οποίο γίνεται μνεία στο success story της Disney, με τα κρουαζιερόπλοιά της. Εδώ εγείρεται ένα ακόμη ερώτημα. Μόνο εγείρεται ; Απορεί και το ίδιο και ξύσταται, που λέμε στα ποντιακά. Έτσι κι εγώ. Απορώ και ξύσταμαι : Πώς το 1991 ήτανε success story η Disney στα κρουαζιερόπλοια, ενώ το project ήτανε στα σκαριά (ειρωνικό, το ξέρω - sorry), και γνώση αυτού είχανε, εξ' όσων βρήκα, μόνο ο Frank Wells και ο Michael Eisner, δηλαδή ο No.2 και No.1 της εταιρείας, αντιστοίχως. Οπότε, είναι αυταπόδεικτο ότι η χρονολόγηση είναι εσφαλμένη. Κάπως, κάποιος, για κάποιον λόγο κατέστρεψε ή με κάποιον τρόπο, κάπως, καταστράφηκαν τα metadata αυτά.
Αλλά ακόμη και αν δεκτούμε ότι δεν υπάρχει θέμα με τον χρόνο αποστολής των mails, πώς ξέρανε ένας ανταγωνιστής και ένας διαφημιστής άλλου ανταγωνιστή, για τα πλάνα της Disney ; Σημειώνω όλως τυχαίως, ότι το 1991 στο Mustique, έπαυλη είχε ο Frank Wells. Δεδομένου ότι το ονοματεπώνυμό του δίνει δυο αποτελέσματα στα αρχεία του Υπουργείου, τα δημοσιευμένα και μη λογοκριμμένα, τότε μια υποψία κάπως εύλογη είναι ότι αφού ο Jefrey δεν είχε δική του έπαυλη εκεί, να ποιος θα μπορούσε να ήτανε ο οικοδεσπότης. Αλλά είναι προφανές ότι δεν στέκει αυτό. Απλώς έγινε λάθος μεταχρονολόγηση στην αλληλογραφία...
Τυχαία, ψάχνοντας άλλη παράμετρο, ανακάλυψα ότι στις 7 Φεβρουαρίου 2000, ημέρα Δευτέρα για τους σχολαστικούς φίλους του ιστολογίου, ήτανε η G. Maxwell με τον σεφ A. Perry Lang και καποιο τρίτο άτομο συν κάποιους guests, να πετάξουν από τη Φλόριντα προς το New Jersey. Η πτήση ακυρώθηκε, αλλά δεν έχει καμία σημασία διότι ο αριθμός νηολογίου που είχε δοθεί είναι και ο τίτλος του σημερινού μας άρθρου : N751TA. Ο αριθμός νηολογίου όμως αντιστοιχεί σε ένα πειραματικό αεροσκάφος που κατασκευάστηκε το 2009 και πήρε τον αριθμό αυτόν στις 13 Ιουλίου 2015, ημέρα Δευτέρα, από την αντίστοιχη Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας των ΗΠΑ. Το ερώτημα είναι λοιπόν, ποιο είναι το πλαστό ; Το έγγραφο (HOUSE OVERSIGHT 007562) της RAYTHEON TRAVEL AIR ή το μητρώο της FAA (αμερικανικής ΥΠΑ) ; Προς έκπληξη, δικής μου τουλάχιστον, το δεύτερο. Και αυτό το συνειδητοποίησα σήμερα το πρωί. Για αυτό και δεν έγραφα το άρθρο μέχρι να καταλήξω στο τι είχε παιχτεί.
Το σκάφος που θα πετούσε η G. Maxwell, μισθώνοντάς το η ίδια μέσω της εταιρείας της, υπήρχε και δεν ήτανε το όχημα του '09, ένα τετρακίνητο Titan T-51B Mustang, το οποίο ήτανε ρέπλικα του Β'ΠΠ, αλλά ένα δικινητήριο αεροσκάφος, με σειριακό αριθμό RK-225, και με αριθμό νηολογίου N400TC, το οποίο κατασκευάστηκε το 1999, στις 31 Μαρτίου 1999, οπότε και θα μπορούσε να εκτελέση την πτήση της 7ης Φεβρουαρίου 2000. Αλλά δεν είχε τότε πιστοποιητικό σε ισχύ... Οπότε τι θεωρείτε πιθανότερο ; Να πετούσαν νόμιμα με μια ρέπλικα που θα κατασκευαζότανε σε περίπου μια δεκαετία ή να πέταξαν με το Beechjet 400A και να υπάρχει πρόβλημα στη χαρτούρα ; Ποντάρω στο δεύτερο... Και εδώ είναι η ειρωνεία. Ο αριθμός νηολογίου που καταγράφεται στο έγγραφο της RAYTHEON TRAVEL AIR, αποδίδεται στη ρέπλικα, της οποίας το Mode-S, ο κωδικός HEX για την εγγραφή στο νηολόγιο, είναι AA1F6A, το οποίο από σπόντα έμαθα ότι είναι απόχρωση του φούξια... Και για να λύσω την απορία περί "φούξιας απόχρωσης", αν κανείς αναζητήσει τι σημασία έχει το φούξια στο νομικό σύστημα των ΗΠΑ, είναι ένδειξη κακοποίησης ανηλίκων, σημείο το οποίο δικαιολόγησε την επιθυμία μου να αξιοποίησω την φράση που σκαρφίστηκα, ως ιδιαζόντως λογοτέχνης φύσει, θέσει και συνήθεια. Αλλά θα μείνει η απορία... Είναι η ανακρίβεια στον χρόνο αλληλογραφίας και η αντίφαση με την πτήση της 7ης Φεβρουαρίου, με την οποία υποψιάζομαι ότι πέταξαν για το πάρτυ του D. Trump όπου και τραβήχτηκε η επίμαχη φώτο, τα μόνα κακά κείμενα στην διαρροή των εγγράφων ;
🫣⚖️ Τυφλόμυγα
Και τώρα που οι προβολείς της δημοσιότητας σταμάτησαν να λούζουν στα μεσημεριανάδικα την αποτρόπαια κόλαση που προσπαθούν να περιγράψουν τα αρχεία Epstein, μετά την εφαρμογή του Epstein Files Transparency Act (Public Law 119-38 της 19ης Νοεμβρίου 2025), ήρθε ο Φακός να φωτίσει σημεία που δε φαίνεται να έχουν απασχολήσει και πολλούς. Ο λόγος για δυο "ιστορίες" που ανακύπτουν από τα δημοσιευμένα αρχεία, τα οποία είναι λογοκριμμένα (για την προστασία των φίλων του ή των θυμάτων του ;) και όπως αποδεικνύει η δημοσιογραφική έρευνα του blog, κρύβει (με την έννοια του εμπεριέχει), αντιφάσεις και ύποπτα σημεία. Δυο σημεία θα θίξουμε σήμερα, τα οποία συγκλίνουν σε κοινό τόπο.
Είναι από τους βασικότερους λόγους που δεν έβγαλα στην ώρα μου εχτές Παρασκευή, όπως το προγραμμάτιζα, το τεύχος, αλλά την τελευταία εβδομάδα προσπαθώ, από τη Δευτέρα -δε σάς κάνω πλάκα- να βγάλω μια άκρη. Τώρα (Σάββατο 03/10/2026, 06:23πμ) που σάς γράφω ξεκαθάρισε στο μυαλό μου τι ακριβώς παίζει να έχει παιχτεί. Αλλά ας πιάσουμε πρώτα τα facts.
Εδώ το γελοίο της κατάστασης είναι ότι την περίφημη φωτογραφία του J. Epstein με τον D. Trump και τις συντρόφους τους, έμαθα πότε και πού τραβήχτηκε, σήμερα που σάς γράφω. Γενικώς, για τον Epstein είχα πρωτακούσει το 2017-2018, χωρίς να δώσω ποτέ ιδιαίτερη έμφαση, θεωρώντας τα αμφιλεγόμενα, διότι προερχόντουσαν από ακροδεξιούς κύκλους. Στην επικαιρότητα ήρθε δυναμικά, τον περασμένο χειμώνα. Επειδή εκείνες τις ημέρες διεξαγότανε η δίκη για τις υποκλοπές (Predatorgate), ο χρόνος μου ήτανε περιορισμένος. Ειδικά τους μήνες Νοέμβρη και Δεκέμβρη, ήμουν πολύ πιεσμένος, διότι το να καλύπτεις χωρίς ομάδα και χωρίς αυτοκίνητο μια τέτοια δίκη, σημαίνει να ξυπνάς έξι το πρωί, έχοντας μόνο πιει καφέ να πηγαίνεις με το ποδήλατο από το (ας πούμε Καλλιθέα, μη δώσω την περιοχή μου), στην Ευελπίδων (Κυψέλη), νηστικός (μονο καφές), να σημειώνεις τις στιχομυθίες των καταθεσεων και της συζητησης επ' ακροατηρίω σε ατζέντα και να παρατηρείς βλέμματα και κινήσεις στην αίθουσα, και να γυρνάς πάλι με το ποδήλατο, είναι διαδικασία εξαντλητική. Τόσο σωματικά όσο και διανοητικά. Η δίκη κράτησε 39 δικασίμους, και στις δικασίμους Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου (συνολικά 18 δικάσιμοι), ήμουν και στις 18. Αν αθροίσουμε τις 5 δικασίμους της Άνοιξης, προ της επ' αορίστω αναβολής, ήμουν και σε 4 ακόμη. Μαζί με τις δικασίμους στις οποίες αγόρευσαν ο Εισαγγελέας Παυλίδης και οι συνήγοροι των διαδίκων, ακόμη 6 δικάσιμοι. Συν μια δικάσιμο που ήμουν στην αρχή των αναγνωστέων και μία στο πέρας αυτών όπου κατέθεσε και ο πραγματογνώμονας του Ντίλιαν, συν 2. Και προφανώς, δε θα μπορούσα να λείπω στην ιστορική δικάσιμο της 26ης Φεβρουαρίου 2026, όπου ο Πρωτοδίκης Ασκιανάκης προτού αποχωρήσει ευχαρίστησε άπαντες. Τον Εισαγγελέα, τον Γραμματέα, τους δικηγόρους, τους δημοσιογράφους και το ακροατήριο. Ακόμη και ως διαφωνών με την απόφαση, προσωπικά εγώ, οφείλω σε αυτόν τον άνθρωπο να αναγνωρίσω το ήθος και την τόλμη του. Ωραίος άνθρωπος. Ήμουν και στην πρώτη δικάσιμο που προέδρευε και δε μου γέμιζε το μάτι... Σφάλμα μου! Πάντως, συνολικά μετρώ 31 από τις 39 δικασίμους.. Εντάξει, αυτό μπόρεσα, αυτό έκανα.
Και για να επιστρέψουμε στο σημερινό μας θέμα, η φωτογραφία τραβήχτηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2000. Τι σημασία έχει όμως για το θέμα μας το πότε τραβήχτηκε η φωτογραφία όμως.. Η ιστορία είναι λίγο πιο περίπλοκη. Μια υποψία που με ταλαιπωρεί κάποιους μήνες με έκανε να αναζητήσω κι εγώ σαν άλλος επίδοξος "ντέτεκτιβ" στα Epstein Files, όπου έβλεπα τον χειμώνα όλοι να κάνουν τους ερευνητές. Μπορεί την υποψία μου να μην την επιβεβαίωσα, αλλά αυτό που βρήκα μπορεί να ντύσει το πρώτο τεύχος της σεζόν, ως παρθενικό. Εδώ έχει και μια ειρωνεία η χρήση της λέξης, διότι είναι γνωστές οι προτιμήσεις του J. Epstein για την παρθενιά... Εν πάση περιπτώσει, ανέτρεξα σε ένα από τα παλιότερα mails που φέρεται να είχε λάβει ο Jefrey. Ήτανε από την G. Max, κοινώς την G. Maxwell. Το mail φαίνεται να εστάλη στις 01/01/4501. Εσφαλμένως, κατ' εμέ, τοποθετούν αυθαίρετα την ημερομηνία στο 1991, καθότι το 4501, όπως έμαθα ύστερα, είναι ένα "trick" ώστε να καλυφθεί κάποιο κενό στη χρονολογία. Δηλαδή, "γέμισέ το, να φαίνεται οκ". Δηλαδή δεν ξέρουμε πότε εστάλη το mail που έχει λάβει κωδικό αριθμό : EFTA00581415.
Σε αυτό το mail, η Maxwell λέει τρία πράγματα που μου κάνουν ιδιαίτερη εντύπωση. Το πρώτο είναι η αναφορά στο νησί Mustique. Κατ' εμέ, είναι φαιδρό ότι κάποιοι σχολιάζουν τα τυπογραφικά στην αλληλογραφία του Epstein και της Maxwell. Εγώ τουλάχιστον, που στις μισές λέξεις βάζω τόνους και στις υπολοιπες οχι, είναι υποκριτικό να το σχολιάσω. Αλλά η αναφορά σε ένα νησί που δε φαίνεται από τα μέχρι τώρα ευρήματά μου να είχε δική του έπαυλη ο Jefrey, είναι κάτι που αν μη τι άλλο, θα πρέπει να μάς παραξενέψει. Πόσο μάλλον δε, όταν η Maxwell του γράφει κι ότι πέρασε καλά. Πού, σε ποιανού την έπαυλη, πήγανε στο νησί αυτό ; Είναι ένα ερωτηματικό που εγείρεται και μόνο του, δεν περιμένει από εμένα να εγερθεί.
Ένα δεύτερο σημείο που πραγματικά με παραξένεψε, είναι η αναφορά στο Disney Imaginering. Όπως έμαθα για τη συγγραφή του άρθρου, εδρεύει στη Φλόριντα (κρατήστε το, θα μάς χρειαστεί σε λίγο). Σύμφωνα με το έγγραφο, κάποιος του Disney Imagineering συστησε στην G. Maxwell, κάποιον που θα της έδειχνε ουσιαστικά πώς λειτουργούν κάποιες κάμερες και οι υπολογιστές, το οποίο.. ε, όπως κι αν το κάνουμε όταν στην υπόθεση Epstein ακούς για κάμερες, ε, μάλλον δε θα είναι για καλό... Δεν είμαι σε θέση να πω με βεβαίοτητα το πρόσωπο στο οποίο φέρεται να αναφέρεται, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχω κατορθώσει να τον ταυτοποιήσω με απόλυτη βεβαίοτητα και ούτε είμαι σίγουρος ότι στη δίκη της Maxwell ασχολήθηκαν με την παράμετρο της Disney. Αλλά εδώ είναι ένα θέμα που κάνει μπαμ. Ένα mail (EFTA00580503) του 1991, από τον Tom Pritzker, τότε εκτελεστικό Πρόεδρο της Hyatt Hotels Corporation, προς τον Philip Levine, τότε ιδιοκτήτη της Onboard Media, για τα SS Pamperme της Canyon Ranch, στο οποίο γίνεται μνεία στο success story της Disney, με τα κρουαζιερόπλοιά της. Εδώ εγείρεται ένα ακόμη ερώτημα. Μόνο εγείρεται ; Απορεί και το ίδιο και ξύσταται, που λέμε στα ποντιακά. Έτσι κι εγώ. Απορώ και ξύσταμαι : Πώς το 1991 ήτανε success story η Disney στα κρουαζιερόπλοια, ενώ το project ήτανε στα σκαριά (ειρωνικό, το ξέρω - sorry), και γνώση αυτού είχανε, εξ' όσων βρήκα, μόνο ο Frank Wells και ο Michael Eisner, δηλαδή ο No.2 και No.1 της εταιρείας, αντιστοίχως. Οπότε, είναι αυταπόδεικτο ότι η χρονολόγηση είναι εσφαλμένη. Κάπως, κάποιος, για κάποιον λόγο κατέστρεψε ή με κάποιον τρόπο, κάπως, καταστράφηκαν τα metadata αυτά.
Αλλά ακόμη και αν δεκτούμε ότι δεν υπάρχει θέμα με τον χρόνο αποστολής των mails, πώς ξέρανε ένας ανταγωνιστής και ένας διαφημιστής άλλου ανταγωνιστή, για τα πλάνα της Disney ; Σημειώνω όλως τυχαίως, ότι το 1991 στο Mustique, έπαυλη είχε ο Frank Wells. Δεδομένου ότι το ονοματεπώνυμό του δίνει δυο αποτελέσματα στα αρχεία του Υπουργείου, τα δημοσιευμένα και μη λογοκριμμένα, τότε μια υποψία κάπως εύλογη είναι ότι αφού ο Jefrey δεν είχε δική του έπαυλη εκεί, να ποιος θα μπορούσε να ήτανε ο οικοδεσπότης. Αλλά είναι προφανές ότι δεν στέκει αυτό. Απλώς έγινε λάθος μεταχρονολόγηση στην αλληλογραφία...
Τυχαία, ψάχνοντας άλλη παράμετρο, ανακάλυψα ότι στις 7 Φεβρουαρίου 2000, ημέρα Δευτέρα για τους σχολαστικούς φίλους του ιστολογίου, ήτανε η G. Maxwell με τον σεφ A. Perry Lang και καποιο τρίτο άτομο συν κάποιους guests, να πετάξουν από τη Φλόριντα προς το New Jersey. Η πτήση ακυρώθηκε, αλλά δεν έχει καμία σημασία διότι ο αριθμός νηολογίου που είχε δοθεί είναι και ο τίτλος του σημερινού μας άρθρου : N751TA. Ο αριθμός νηολογίου όμως αντιστοιχεί σε ένα πειραματικό αεροσκάφος που κατασκευάστηκε το 2009 και πήρε τον αριθμό αυτόν στις 13 Ιουλίου 2015, ημέρα Δευτέρα, από την αντίστοιχη Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας των ΗΠΑ. Το ερώτημα είναι λοιπόν, ποιο είναι το πλαστό ; Το έγγραφο (HOUSE OVERSIGHT 007562) της RAYTHEON TRAVEL AIR ή το μητρώο της FAA (αμερικανικής ΥΠΑ) ; Προς έκπληξη, δικής μου τουλάχιστον, το δεύτερο. Και αυτό το συνειδητοποίησα σήμερα το πρωί. Για αυτό και δεν έγραφα το άρθρο μέχρι να καταλήξω στο τι είχε παιχτεί.
Το σκάφος που θα πετούσε η G. Maxwell, μισθώνοντάς το η ίδια μέσω της εταιρείας της, υπήρχε και δεν ήτανε το όχημα του '09, ένα τετρακίνητο Titan T-51B Mustang, το οποίο ήτανε ρέπλικα του Β'ΠΠ, αλλά ένα δικινητήριο αεροσκάφος, με σειριακό αριθμό RK-225, και με αριθμό νηολογίου N400TC, το οποίο κατασκευάστηκε το 1999, στις 31 Μαρτίου 1999, οπότε και θα μπορούσε να εκτελέση την πτήση της 7ης Φεβρουαρίου 2000. Αλλά δεν είχε τότε πιστοποιητικό σε ισχύ... Οπότε τι θεωρείτε πιθανότερο ; Να πετούσαν νόμιμα με μια ρέπλικα που θα κατασκευαζότανε σε περίπου μια δεκαετία ή να πέταξαν με το Beechjet 400A και να υπάρχει πρόβλημα στη χαρτούρα ; Ποντάρω στο δεύτερο... Και εδώ είναι η ειρωνεία. Ο αριθμός νηολογίου που καταγράφεται στο έγγραφο της RAYTHEON TRAVEL AIR, αποδίδεται στη ρέπλικα, της οποίας το Mode-S, ο κωδικός HEX για την εγγραφή στο νηολόγιο, είναι AA1F6A, το οποίο από σπόντα έμαθα ότι είναι απόχρωση του φούξια... Και για να λύσω την απορία περί "φούξιας απόχρωσης", αν κανείς αναζητήσει τι σημασία έχει το φούξια στο νομικό σύστημα των ΗΠΑ, είναι ένδειξη κακοποίησης ανηλίκων, σημείο το οποίο δικαιολόγησε την επιθυμία μου να αξιοποίησω την φράση που σκαρφίστηκα, ως ιδιαζόντως λογοτέχνης φύσει, θέσει και συνήθεια. Αλλά θα μείνει η απορία... Είναι η ανακρίβεια στον χρόνο αλληλογραφίας και η αντίφαση με την πτήση της 7ης Φεβρουαρίου, με την οποία υποψιάζομαι ότι πέταξαν για το πάρτυ του D. Trump όπου και τραβήχτηκε η επίμαχη φώτο, τα μόνα κακά κείμενα στην διαρροή των εγγράφων ;
T-115/23, T-132/23, T-133/23, T-138/23, T-139/23, T-140/23 : Κράτος Δικαίου & Erasmus
«Rules» & «Consequences»
Ηττήθηκε στο Γενικό Δικαστήριο της ΕΕ η δημόσια ανώτατη εκπαίδευση της Ουγγαρίας
Προσωρινή «αυλαία» έπεσε στην δικαστική διαμάχη μεταξύ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και έξι Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων της Ουγγαρίας. Είχανε προσφύγει από τον Μάρτιο του 2023 κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μετά από οικονομικές κυρώσεις που είχε τούτο επιβάλλει στην Ουγγαρία, λόγω παραβίασης των αρχών του Κράτους Δικαίου, και δη λόγω σύγκρουσης συμφερόντων με την μεταβίβαση ΑΕΙ σε Public Interest Trust Funds, λόγω τοποθέτησης πρώην συνεργατών του δημοκρατικότατου πρώην Πρωθυπουργού Βίκτωρα Όρμπαν, στη διοίκηση. Αυτή η σύγκρουση συμφερόντων ενεργοποίησε τον Κανονισμό Αιρεσιμότητας, επιβάλλοντας χρηματικές κυρώσεις στην Ουγγαρία λόγω υπονόμευσης του Κράτους Δικαίου. Είναι αυτό που του λέει κάποιος στην ταινία : «Rules», στην ταινία, και απαντά ο John Wick : «Consequences...» και τον πυροβολά στο κεφάλι.
Κατά του Συμβουλίου της ΕΕ, προσέφυγαν μεταξύ άλλων, το Ιατρικό Πανεπιστήμιο Βουδαπέστης, το Κτηνιατρικό Πανεπιστήμιο, ένα πρώην ΤΕΙ/Δημόσιο Κολλέγιο - νυν Πανεπιστημιακό Ίδρυμα, καθώς και δυο ΑΕΙ ακόμη, ένα Πανεπιστήμιο και ένα Πολυτεχνείο. Εκπροσώπησαν τα Προσφεύγοντα Μέρη, ο πρώην Πρόεδρος του Ουγγρικού Γραφείου για τα Πνευματικά Δικαιώματα, V. Łuszcz, δικηγόρος εταιρικού δικαίου, ειδικός σε θέματα ανταγωνισμού εταιρειών, και η Κ. Bendzsel-Varga, δικηγόρος στο δίκαιο των προσωπικών δεδομένων, Δικηγόρος Βουδαπέστης. Υποστήριξη, προφανώς, λάβανε και από τη «μαμά-πατρίδα», αφού ως παρεμβαίνουσα, η Ουγγαρία εκπροσωπήθηκε από στενό συνεργάτη του Β. Όρμπαν, κ. Zoltán Miklós Fehér, ο οποίος μάλιστα τον περασμένο Απρίλιο προτάθηκε από την Κυβέρνηση Όρμπαν, να αναλάβει τη θέση του Γενικού Εισαγγελέα στο ΔΕΕ. Μάλιστα, αναμένεται από τον Οκτώβρη του 2027 να υπηρετεί στη θέση ενεργά. Άραγε αν ασκηθεί έφεση στην παρούσα υπόθεση και συμπέσει να είναι Γενικός Εισαγγελέας στο ΔΕΕ όσο εκδικάζεται μια υπόθεση πολιτικά καυτή για την πολιτική του ομάδα που τον διόρισε εξάλλου, και στην οποία συμμετείχε ενεργά, θα αποκλειστεί για την προστασία της σύνθεσης του Δικαστηρίου που θα κρίνει την έκβαση ; Δεν ξέρω, ρωτώ επειδή στην Ουγγαρία το «conflict of interest» μπορεί να είναι και πρωτόγνωρη έννοια στους κύκλους του...
Πάντως, θα πρέπει να αναγνωρίσω ότι η απόφαση είναι λίγο προβληματική. Κατ' εμέ, οι πρακτικές των Πρωθυπουργών δε θα πρέπει να τιμωρούνται με επιβολή κυρώσεων στους πολίτες που τις υπέστησαν. Δηλαδή αν κάποιος είναι φασίστας, θα τιμωρήσεις και τα θύματά του ; Η αναστολή πληρωμών σε ΑΕΙ, δήθεν επειδή ανήκουν σε trusts, κυρίως επειδή βρήκανε τρόπο να φάνε χρήμα τα golden boys, δε θα έπρεπε να συνιστά επιτρεπτή πρακτική. Ο Ούγγρος Νομοθέτης και το Συμβούλιο κάνανε το ίδιο πράγμα : Πήρανε μια απόφαση χωρίς κανείς να ακούσει τι έχουν να πουν και οι άμεσα ενδιαφερόμενοι. Ε, λοιπόν, η υπόθεση αυτή αναδεικνύει ένα κακό παράδειγμα. Για την υπονόμευση του Κράτους Δικαίου, αποκλείστηκαν από το Erasmus+ και το Horizon Europe, οι Ούγγροι φοιτητές, και επιχείρησε η Κομισιόν να μπλοκάρει ερευνητικά projects, στα οποία συμμετείχαν ουγγρικά πανεπιστήμια. Δεν ξέρω, αλλά εμένα μου θυμίζει πρακτικές «Russia Yesterday» που έγραφα και για την περίπτωση του Russia Today, και τη λογοκρισία ως μέσο προστασίας του Κράτους Δικαίου. Εμ! Δεν προστατεύεις το Κράτος Δικαίου λογοκρίνοντας τις ρωσικές φωνές ή περιορίζοντας τη συμμετοχή της Ουγγαρίας στην ακαδημαϊκή κοινότητα.
ΦΕΚ
5678/Β'/21.09.2026 : Τελωνείο Ανατολικής Αττικής
«Γύρισε» στην Αν. Αττική ο Ωρωπός!
Πέραν τούτων, δυο λόγια για τον τελωνειακό χάρτη της Αττικής και την αξία της εν λόγω είδησης. Με τις νεότερες τροποποιήσεις, έχει, τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως, επιτευχθεί συγχρόνως, η αποκέντρωση της Γενικής Διεύθυνσης Τελωνείων & Ειδικών Φόρων Κατανάλωσης, και η συγχώνευση επί μέρους δομών της. Αυτή, κατ' εμέ, είναι η μεγάλη επιτυχία, η οποία μένει να αποδειχθεί στην πράξη αν θα πετύχει. Πλέον, η ψηφιακή επεξεργασία των σχετικών δηλώσεων (διασαφηνήσεων είναι η ορθή ορολογία), γίνεται κατά κύριον λόγο, στην Ηλιούπολη, στο Τελωνειακό Ελεγκτικό Κέντρο Αττικής. Μάλιστα, για να σταματήσουν τα ρουσφέτια, πλέον οι φάκελοι στέλνονται ανωνυμοποιημένοι. Κρίμα, θα πρέπει τώρα να μαθαίνουν και κρυπτογραφία για να διαβάζουν τα hashes τώρα που δε θα φαίνεται στο χαρτί το όνομα του καθενός που ζητά τακτοποίηση επειδή έχει μπάρμπα στην Κορώνη...
Θυμάμαι ήτανε 26 Νοεμβρίου. Η τρίτη κατά σειρά δικάσιμος που θα κατέθετε ο Θανάσης. Μια μέρα να εξεταστεί από την Έδρα, μια να εξεταστεί από την πάλαι πότε Πολιτική Αγωγή και μια να εξεταστεί από την Υπεράσπιση. Ωραίες ημέρες. Αντί να είμαι στη σχολή μου στο νησί του Πυθαγόρα, περιτριγυριζόμουνα από δικηγόρους και κατάφερα έτσι να συζητήσω μέχρι και με τον Tal Dilian. Συγκεκριμένα, μαζί του μίλησα αναλυτικά εκείνη την ημέρα. Το τι είπαμε, είναι θέμα εχεμύθειας που απορρέει από την εκτίμηση που έχω στο πρόσωπό του και κατά συνέπεια, δε θα σάς το εξιστορήσω. Αλλά ελπίζω στο Εφετείο να τον ξαναδώ. Στο θέμα μας όμως : Το τραγούδι το πρωτάκουσα κατεβαίνοντας την Πατησίων. Στη στροφή της Πατησίων, θυμάμαι στο αριστερό ακουστικό να παίζει το κομμάτι. Κάθε φορά που το ακούω θυμάμαι εκείνες τις ημέρες της δίκης. Για πολλούς, οι υποκλοπές είναι εξωτικό φρούτο. Για μένα, που το έχω ζήσει, δεν είναι «τοτέμ». Μάλιστα ένας αδερφικός φίλος, έπαθε πλάκα όταν του είπα ότι έχω μιλήσει με τον Dilian, κάτι το οποίο εγώ δεν το αντιλαμβάνομαι λόγω της δίκης. Όταν μιλάς κατ' ιδίαν με τον Εισαγγελέα της Έδρας, τον Γραμματέα της Έδρας, όλους τους δικηγόρους, αξιωματικούς της Υπηρεσίας Πληροφοριών, αστυνομικούς, δημοσιογράφους, τον πρώην Αρχηγό της Ελληνικής Αστυνομίας, την πρώην Προϊσταμένη της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Εργαστηρίων της ΕΛΑΣ, πρώην Υπουργό και τον νυν Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, αρχίζεις πίσω από τους τίτλους, να παρατηρείς τους ανθρώπους. Και αυτό ακούγεται μεγάλο κλισέ. Το θεωρούσα και το θεωρώ κλισέ, ακόμη και τώρα που το αναπαράγω. Αλλά από τη συνήθεια, έφυγε ο εντυπωσιασμός, η ένταση μάλλον μειώθηκε, η έκπληξη έφυγε. Έμεινε η απόλαυση της συνήθειας. Εν πάση περιπτώσει, κούρασα και πάλι. Η ώρα είναι 10:55, Σάββατο πρωί. Γράφω από τις 06:15πμ το κύριο άρθρο, και νιώθω ό,τι όσα είχα να πω, προς ώρας, τα είπα. Πάλι καλά που έχω λίγους αναγνώστες, οπότε τι χτες τι σήμερα, δεν απογοήτευσα πολλούς. Καλή αντάμωση στα γουναράδικα...!
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλιά σας δεν είναι μόνο ευπρόσδεκτα, αλλά και ζητούμενα για την ομάδα του «Φακού»
Αν επιθυμείτε να επικοινωνήσετε με την ομάδα μας, αφήστε στο σχόλιό σας το κινητό σας ή τη δ/νση email ή το username σας σε Instagram ή Facebook ή X (πρώην Twitter)